Друк
18.08.2020
Бацькі хацелі адзначыць дзень нараджэння сына ў Брэсце, а патрапілі пад абстрэл АМАПам 10 жніўня
 
«Мне падалося, што ў мяне хтосьці кінуў камень і выбіў зуб. А калі я прыціснула руку да шчакі - па ёй палілася кроў.»

Брэсцейка распавяла праваабаронцам, як прайшоў яе вечар 10 жніўня 2020 года. Яна з мужам хацела прайсціся ў горадзе ўвечары, у піцэрыю зайсці. У сына ў той дзень быў дзень нараджэння, ён адзначаў яго за горадам. Муж і жонка паехалі ў цэнтр горада на аўтобусе, аднак на ост. МОПР кіроўца паведаміў, што далей транспарт не пойдзе. Прыйшлося выйсці з аўтобуса:

- І трапілі ў самы цэнтр падзей. Ўбачыла, што людзі стаяць на каленях перад АМАПам на перакрыжаванні бульвара Касманаўтаў і Машэрава. Маладыя людзі прасілі АМАП не нападаць. Людзі скандавалі: "Міліцыя з народам", а АМАП пачаў наступаць. Я была ў шоку - сына не прымусіш ўстаць на калені перад кім-небудзь, а тут ...

Моладзь паводзіла сябе мірна, усё было па-добраму, можна сказаць прасілі амапаўцаў - а тыя не пачулі. І вось калі АМАП рушыў да гэтых хлопцаў, я крыкнула: "Вы чаго! Яны ж на каленях перад вамі стаялі!" Але АМАП пачаў стукаць па шчытах і кідаць гранаты. Мне ў вока патрапіў газ. Усе пачалі бегаць.

Ва ўсёй гэтай мітусні жанчына згубіла мужа, але праз нейкі час знайшла. Ён засланіў яе, прамыў вочы вадой. Каб пакінуць "зону хаосу", жанчыны спрабавалі ісці рознымі вуліцамі - але паўсюль было перакрыта. Так яны апынуліся ў крамы кветак на Машэрава. У гэты час АМАП пачаў страляць па людзях:

- Стралялі з аўтаматаў. Паранілі хлопца, ён трымаўся за жывот, кроў цякла. Мы імкнуліся адысці, хаваючыся за дрэвамі. Не ведаю, у які момант у мяне патрапілі. Наогул не разумею, як так атрымалася - мы ж былі на другім баку ад дарогі, ад людзей. Мне падалося, што ў мяне хтосьці кінуў камень і выбіў зуб. А калі я прыціснула руку да шчакі і па ёй палілася кроў - я зразумела, што мяне ранілі ў твар. Незнаёмы хлопец і муж адвялі мяне ў дзіцячую бальніцу на вул. Халтурына. Адтуль адправілі ў абласную бальніцу. Там дасталі кулю гумовую, сантыметра 2-3 даўжынёй. Я адмовілася заставацца ў шпіталі, бо сама медык, ведала: месцаў у шпіталі недастаткова.

Як выявілася зубы засталіся на месцы, аднак шчака была пашкоджана. Яшчэ адна гумавая куля зачапіла нагу.

Жанчына да гэтага часу не разумее, чаму ў іх стралялі. Як і не разумее, чаму стралялі па відавочцам на балконах, якія здымалі тое, што адбываецца на тэлефон.

(С) Праваабарончы цэнтар "Вясна"

 
© 2021 "Берасцейская вясна"